Meer dan 30 jaar fietservaring en toch ging het weer eens mis. Optimistisch door de snelle vorderingen van de afgelopen weken vonden Martin & Piet het nodig dit weekend weer eens flink uit te pakken in een georganiseerde toertocht. Op het programma stond “Rondje Tilburg”, een groot evenement met toerfietsers, mountainbikers en hardlopers. Gekozen werd de bescheiden 100 km variant en omdat het redelijk in de buurt was werd besloten om vanuit huis naar het startpunt te fietsen. Van Rijen naar Stappegoor, hoe ver kan het tenslotte zijn? Dat bleek toch nog meer dan 15 km. Voeg daarbij een cadeautje van de organisatie van 10 extra kilometers en een flinke wind tegen in de 2e helft van de tocht en u begrijpt al dat de laatste 20km een drama werd. Vermoeidheid blijkt dan rare dingen met je hoofd te doen. Na een haakse bocht kwamen we vol in de wind. De eerste  reflex was “schakelen !”  Vervolgens zie je je rechter hand naar de onderbuis gaan om je vervolgens af te vragen wat je aan het doen bent. De schakelhendel zit daar al 4 jaar niet meer!!  Ergens in de uithoeken van het brein zitten dus een paar cellen al enkele jaren nutteloze informatie te onthouden. Wordt het dan langzamerhand tijd voor het compleet wissen van de harde schijf en opnieuw inspoelen?

Uiteindelijk kwamen beide rijders na 140km uitgewoond thuis aan. Een heet bad en veel eten waren nodig om weer een beetje bij te komen. Het was een aardige route en redelijke organisatie. Niet al te druk maar toch redelijk wat pelotonnetjes met mooie snelheden maar sleuren op kop moeten we met zo’n wind nog maar even achterwege laten, aan het eind krijg je zoals altijd de rekening. Bescheidenheid siert de mens

http://www.brytonsport.com/mapTrackView?id=508787

Terwijl de harde kern van K&K kampt met blessures en vroege hooikoorts/astma aanvallen heeft ons Limburgs teamlid stiekem de Ronde van Vlaanderen gereden. Dit alles om zich optimaal voor te bereiden op het Oostenrijks avontuur later dit jaar. Hieronder zijn verslag:

De eerste toertocht van 2012 was meteen een flink succes. Bij aankomst in Leiden bleek al dat het goed druk zou worden dit jaar. Er moest op flinke afstand geparkeerd worden en uiteindelijk konden we op een bedrijventerrein de auto kwijt. Ondanks de mooie dagen van afgelopen week was het vanochtend nog behoorlijk fris en werden de lange broek en windbreaker toch maar aan gedaan. Bij de start stond er nog een flink peloton voor de streep te wachten op het startschot. (Joop had de bedrijventeams al eerder weggeschoten) Nadat Martin had ingeschreven en Max en Sjaak ook waren gevonden ging het goed gehumeurd op pad, begeleidt door een enthousiaste commentator die alle teams uitgeleide deed. De lus lag zo dat de heenreis min of meer wind mee was en de  terugweg een gevecht tegen een fikse bries zou worden. Pelotonnetjes zoeken was dus de boodschap! Het eerste stuk liep erg goed. Het 75km team had kennelijk de juiste boterhammen gegeten want ook zij wisten een gemiddelde van boven de dertig te handhaven. Na de 1e rust bij De Kwakel volgde de splitsing tussen de 75 en 100km. Het Kommer en Kwel team deelde zich in tweeën en al snel werd door Martin & Piet een goed groepje gevonden waarin het af en toe flink buffelen was maar wel vol te houden. Tot aan de volgende rustplaats werd bij deze groep gebleven (met dank aan deze stoempers).  Daarna werd het echt een strijd tegen de wind en was het even zoeken naar de juiste samenstelling. Door de samenkomst met de 75km route werd het ook weer drukker op het parcours waardoor het een zaak werd goed wakker te blijven in een constante strijd om de positie in het eigen pelotonnetje te handhaven, achterblijvers te omzeilen en tegenliggers en verkeersobstakels te ontwijken. De laatste paar kilometers door de bebouwde kom van Leiden waren door de stoplichten wat minder leuk maar daar valt waarschijnlijk niet aan te ontkomen. Bij aankomst heerste alleen maar tevredenheid over het behoorlijke gemiddelde en het feit dat bij de eerste toertocht van het seizoen reeds de 100km grens gepasseerd is. Max zat al in de auto op weg naar huis dus het 75km team had ook een mooie prestatie neergezet. Ook de organisatie krijgt een dikke voldoende. Hopelijk kunnen ze volgend jaar nog steeds komen met een voor- en daginschrijving, al vraag ik me af of door de grote drukte vandaag er niet met een maximaal deelnemers aantal gewerkt gaat worden. Morgen hun site maar eens nakijken. Er zijn tijdwaarnemingen gedaan en foto/video opnamen gemaakt.

Wegens het overschrijden van het maximaal aantal deelnemers bij de Witte Kruis classic in De Haag zijn Martin en Piet toch nog een keer met de dikke banden fiets op pad gegaan. Dit keer was het 55 kilometer vanuit Ravels-Eel (B). Omdat we aanvankelijk 45 km wilde doen zijn we pas om 9 uur vanuit Rijen vertrokken. Zonder al teveel moeite wisten we wieler en ATB vereniging Den Eel te vinden bij voetbalvereniging Unitas. Zoals in Bels gebruikelijk was er een flinke tent opgesteld voorzien van een flinke tap en grote glazen. Dat beloofde wat voor na de finish. Voorzien van loten voor de tombola na afloop gingen we op pad. De eerste paar honderd meter na de start waren een fikse wake-up call! Een half rondje rond het voetbalveld deed door de zompigheid de hartslag onmiddellijk boven de 160 stijgen….. goedemorgen! Eenmaal in het bos bleek het ook hier niet helemaal droog. Flinke modderpoelen en achterblijvende dames veroorzaakte al snel een flinke opstopping en de daaropvolgende uitwijk manoeuvre bezorgde ons natte voeten en, nog erger, een smerige fiets  Dat waren we de laatste 3 tochten niet meer gewend. Uiteindelijk werd het parcours wat beter berijdbaar en was ook erg mooi. Hierdoor besloten we onderweg voor de 55 km te kiezen. Het ging tenslotte lekker vlot. Deze keuze leek goed uit te pakken. Na de splitsing werd het nog rustiger en nog mooier. Na een goed verzorgd rustpunt bij 30 km trapten we vlot richting finish maar zoals altijd zat het venijn in de staart. Het begon met een stuk parcours wat nieuw getrokken was. Door de zompige bosgrond, de vele wortels en het hoge mickey mouse gehalte was het zeer zwaar. Halverwege dit stuk kreeg Martin een lekke band. Effe plakken en weer door ploeteren. Helaas na 700 meter weer plat! Stuk glas in de buitenband die de eerste keer niet was gezien. Bandje van Piet erin,  sh*t pompje paste niet (afwijkend ventiel) Martin met stoom uit de oren, patroontje van Piet geprobeerd, lukte gelukkig wel. Weer op pad. Na 200 meter weer een vers rot stuk van 2 km om de laatste krachten te slopen. Het was ze gelukt, we waren kapot, en dan ook nog geen prijs in de tombola! “Dat bier mogen ze houden, we gaan naar huis!”  Het was al veel te laat geworden. Maar toch, afgezien van de laatste 8 kilometer was het een mooi parcours waar we misschien nog wel eens terug gaan komen. Het is wel raadzaam het na een paar dagen mooi weer te rijden anders is het ploeteren in deze streek.  (vanaf 13 maart beloofd men de foto’s on-line te hebben)

Vandaag met Martin, Sjaak en Max de Cross voor de Crocus gereden voor het KWF. Er was een mooi parcours uitgezet met aardige hoogteverschillen, single-tracks en zandvlaktes. Ook het parcours van Dorst was in de route opgenomen. Wat mij betreft kunnen de lintjes meteen vervangen worden door een vaste bewegwijzering en klaar is de lageafstandsroute. Uiteindelijk klokten we 76 km dus het was weer een mooie trainingsinspanning. Voor volgend weekend stond de Witte Kruis Classic op het programma maar de inschrijving is reeds gesloten. Dus misschien toch nog een keer de dikke banden ipv het kromme stuur. Over 14 dgn de Joop Zoetemelk Classic, laten we hopen dat het voorjaar dan echt begonnen is.